ในกรงใหญ่ ที่เราเรียก ..นี่คือโลก
มีความสุข ความทุกข์โศก เวียนเข้าหา
เมื่อร่างกาย ล่วงเลยผ่าน ทุกวัยมา
เราโหยหา อยู่ครบหน้า อย่าหายไป
ในวันก่อน ตั้งตารอ พ้นวัยเด็ก
มีบทเรียน พก..ความเพียร รอวันใหม่
แต่เส้นทาง ล้นความสนุก นั้นผ่านไว
จบสุดท้าย ”คนจากไป“…ทีละคน
วันนี้ น้ำตาร่วง เสียดายคนสำคัญอีกครั้งนึง ไม่อยากโตละ ถ้าเราโต พวกเค้าจะหายไป เจ็บจริง
처럼
논평
공유하다
Tommy
댓글 삭제
이 댓글을 삭제하시겠습니까?