ในกรงใหญ่ ที่เราเรียก ..นี่คือโลก
มีความสุข ความทุกข์โศก เวียนเข้าหา
เมื่อร่างกาย ล่วงเลยผ่าน ทุกวัยมา
เราโหยหา อยู่ครบหน้า อย่าหายไป
ในวันก่อน ตั้งตารอ พ้นวัยเด็ก
มีบทเรียน พก..ความเพียร รอวันใหม่
แต่เส้นทาง ล้นความสนุก นั้นผ่านไว
จบสุดท้าย ”คนจากไป“…ทีละคน

วันนี้ น้ำตาร่วง เสียดายคนสำคัญอีกครั้งนึง ไม่อยากโตละ ถ้าเราโต พวกเค้าจะหายไป เจ็บจริง