ไดอารี่ - ไปผ่าตัดหน้าอกให้แบนราบ ที่โรงพยาบาลกมล
วันที่สอง นัดพบคุณหมอหลังจากพูดคุยและสอบถามข้อสงสัยเกี่ยวกับการผ่าตัดหน้าอกไปแล้วเมื่อวันแรกที่เข้าไปรพ.กมล บอกตรงๆ เลยว่า รู้สึกดีมาก เพราะเป็นที่เดียวที่ให้ข้อมูลเต็มที่และชัดเจน และที่ประทับใจมาก คือ ให้ความสำคัญกับการผ่าตัดหน้าอกของทอม คุยแล้วรู้สึกสบายใจที่เค้าใส่ใจทั้งก่อนและหลังผ่าตัด
ไม่เหมือนที่อื่นๆ ที่เคยไปคุยแล้วรู้สึกแย่ เหมือนถูกมองว่าทอมเป็นส่วนเกิน แบบอยากผ่าก็จะผ่าให้ หลังผ่าตัดจะเป็นยังไงก็ต้องยอมรับกันไป จึงไม่แปลกใจเลย ที่ทอมเกือบทุกคนที่หลังผ่ามีปัญหาต่างๆ เช่น หน้าอกบิดเบี้ยว นูน แบน บุ๋มเป็นจุดๆ หัวนมเหี่ยว เนื้อหัวนมตาย รอบแผลเย็บใหญ่ นูน หัวนมไม่ได้ขนาดที่เข้ากับสัดส่วนหน้าอกหลังผ่า เป็นต้น
วันที่สองที่ไปโรงพยาบาลกมล ได้เข้าพบคุณหมอกมล ที่ใครๆ บอกว่าหมอมือหนึ่งเรื่องศัลยกรรมพอเข้าห้องตรวจ คุณหมอให้ถอดเสื้อ โดยมีผู้ช่วยพยาบาลรูดผ้าม่านปิดให้ถอด ผู้ช่วยฯ ยืนหันหน้าไปทางอื่นให้รู้ว่า "ไม่ต้องอาย ไม่มองคะ” (แต่เห็นอยู่ว่าชำเลืองคอยมองว่าถอดเสร็จยัง เพราะพอถอดเสร็จปุ๊บ ก็บอกคุณหมอให้เข้ามาตรวจเลย)
บอกตรงๆ ว่าตอนนั้นอายหมอและผู้ช่วยฯ มาก แต่ทำยังไงได้ มาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ต้องยอม หมอจับ ขยับ หน้าอกยังได้เต็มที่ แต่ไม่ก้มมองนะ อายอ่ะ!!!!!!!!!!!!!!!คุณหมอดูหน้าอกแป๊บเดียว และลองจับนิดหน่อย ก็ให้ใส่เสื้อ กลับมานั่งคุยกัน
เนื่องจากหน้าอกใหญ่มาก และยานจากการรัดหน้าอกมานาน คุณหมอแนะนำให้ตัดแบบไนกี้หรือ Horizontal Line คือ กรีดที่ใต้อกทั้งสองข้าง ส่วนของหัวนมก็ปรับให้ขนาดเล็กลง แล้วย้ายไปตำหน่งที่ถูกต้อง
ความรู้สึกแรก คือ กลัวเป็นแผลเป็นแบบคีรอยด์หนานูนเหมือนที่เคยเห็นของทอมที่ผ่านตัดจากที่อื่น ก็เลยต่อรองขอผ่าแบบรอบปานนม เพื่อจะได้ไม่มีแผลเป็น คุณหมอบอกว่า หน้าอกใหญ่ทำวิธีนั้นไม่ได้ เพราะผิวจะเหี่ยว และคว้านออกไม่หมด แบบว่าพยายามคุยและต่อรอง คุณหมอก็อธิบายว่าทำไมถึงทำไม่ได้ ผลจะเป็นอย่างไร
สุดท้ายก็เลยเอารูปทอมที่ผ่าแล้วมีแผลใหญ่นูนให้คุณหมอดู แล้วบอกว่ากลัวจะเป็นแบบนั้น คุณหมอมองดูแว๊ปเดียว ยิ้มแล้วตอบว่า "ไม่เป็นครับ ไม่เคยทำให้เป็นแบบนั้น” และแล้วก็โอเคตกลงผ่าแบบที่คุณหมอแนะนำ
นัดอีก 2 วันผ่า!!!ต้องรีบผ่า เพราะเดือนถัดไปจะเป็นเดือนธันวาคมที่ต้องเคลียร์งานเยอะ และมกราคมที่ต้องเตรียมเรื่องทำขนมเทียน ถ้าไม่ผ่าเลย ก็ต้องรอหลังตรุษจีน รออีก 2 เดือน ในใจอยากเอาออกมานานหลายสิบปีแล้ว วันเดียวก็ไม่รอแล้วล่ะ... ขอทำความฝันให้เป็นจริงเร็วที่สุดดีกว่า...
พอออกจากห้องคุณหมอ ก็ไปทำเรื่องผ่าตัด เจอพยาบาลและเจ้าหน้าที่คนไหน ก็ยื่นรูปทอมที่ผ่าแล้วมีแผลคีรอยด์ใหญ่นูนให้ดู แล้วถามว่า คนไข้ที่นี่ผ่าแล้วมีแผลแบบนี้มั๊ย ทุกคนที่ถามเห็นรูปแล้วตกใจ บอกว่า "ที่นี่ไม่เคยมีแบบนี้ ไม่เคยเห็นแผลแบบนี้เลยคะ”
สบายใจล่ะ... กลับบ้านเตรียมตัวเตรียมใจ รอวันที่ฝันจะเป็นจริงซะทีรออ่านไดอารี การไปผ่าตัดหน้าอกวันที่ 3 ต่อนะ
